Dlaczego warto wybrać NAD+ od CellPeptides?

CellPeptides to szwajcarska firma naukowo-badawcza, która produkuje peptydy i koenzymy klasy farmaceutycznej – stworzona przez badaczy dla badaczy, zaprojektowana z precyzją. Jeśli badasz NAD+ pod kątem długowieczności, metabolizmu lub naprawy komórkowej, wiesz, że Twoje badania rozpoczną się we właściwy sposób dzięki:

• Czystość farmaceutyczna — ≥99%.
• Niezależne raporty laboratoryjne, które możesz przeczytać samodzielnie, aby zweryfikować czystość i skład.
• Szybka wysyłka na cały świat, w dyskretnym opakowaniu — z możliwością śledzenia i ubezpieczeniem.
• Elastyczne metody płatności? Zdecydowanie. Przyjmujemy kryptowaluty, karty kredytowe i przelewy bankowe.

A jeśli masz pytania – dotyczące Twojego zamówienia lub badań nad NAD+? CellPeptides posiada zespół obsługi klienta pełen ludzi, którzy udzielą Ci na nie odpowiedzi.

Jak działa NAD+?

“Jak to nie działa?” byłoby równie ciekawym pytaniem, ponieważ NAD+ jest dość kluczowe dla wszystkiego, co każdy robi i czego potrzebuje. Ma ono dwa główne zadania, ale te zadania dotykają wszystko.

NAD+ przenosi elektrony w reakcjach utleniania i redukcji, które są niezbędne do oddychania komórkowego, czyli – mówiąc po ludzku – jest kurierem dostarczającym składniki odżywcze zamówione przez Twoje komórki we właściwe miejsce. Reakcje redoks jednocześnie dostarczają elektrony do jednej cząsteczki, zabierając je innej, więc jako “naładowany” występuje pod nazwą NADH, a jako “rozładowany” – NAD+. Krąży on, zbierając elektrony, dostarcza je do mitochondriów w celu wytworzenia energii (ATP), a następnie rusza po kolejną porcję. Brzmi prosto, ale bez niego w ludzkim ciele nie działałoby nic.

Jego inne zadanie? Enzymy, bez których kontrola uszkodzeń i naprawa by nie zadziałały, również polegają na NAD+. Należą do nich sirtuiny – enzymy, które naprawiają komórki, zwalczają stany zapalne, pomagają w prawidłowym metabolizmie i regulują rytm dobowy – oraz PARP-y. PARP-y naprawiają uszkodzone DNA przy użyciu ogromnych ilości NAD+.

To właśnie na tym zadaniu skupia się większość badań nad NAD+, ponieważ to ono kryje odpowiedzi na wiele pytań dotyczących starzenia się.

NAD+ w badaniach: udokumentowane efekty w zakresie naprawy komórek, długowieczności i nie tylko

Brytyjscy biochemicy po raz pierwszy wyizolowali NAD+ na początku XX wieku, prowadząc badania nad fermentacją cukru. Od tamtej pory jest on stale badany, co oznacza ponad 100 lat badań, które można analizować i z których można czerpać wiedzę. A teraz? Badania przeżywają prawdziwy rozkwit – i to w więcej niż jednej dziedzinie. Co jeszcze bardziej ekscytujące, wyszły one poza modele zwierzęce i przeszły do badań na ludziach, przynosząc obiecujące wyniki w zakresie przeciwdziałania starzeniu, naprawy komórek i innych obszarach.

Zmiana kierunku badań nad długowiecznością

To właśnie ten nagłówek przyciąga uwagę – ponieważ starzenie się (w końcu) dotyka każdego. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że zwiększenie poziomu NAD+ może sprawić, że starzejące się myszy będą żyć dłużej. Co ważniejsze, może sprawić, że będą wyglądać i zachowywać się młodszej, co wyraża się w lepszej pracy mięśni, lepszej wytrzymałości, a nawet odrastaniu sierści.

To działa — jak wcześniej obserwowaliśmy — poprzez aktywację sirtuin. Co ciekawe, obniżona aktywność sirtuin spowodowana niedoborem NAD+ faktycznie wywołała stan półhipoksyjny. Innymi słowy, komórki są pozbawione tlenu, którego potrzebują, co z kolei prowadzi do degradacji mitochondriów. [1, 2]

Potencjalne skutki dla zdrowia ludzkiego są nie tylko fascynujące, ale wręcz ekscytujące. nic dziwnego, że większość badań nad NAD+ skupia się zdecydowanie na długowieczności. Choć nie chodzi tu tylko o dłuższe życie. Chodzi o lepsze życie przez dłuższy czas.

NAD+ dla zdrowia metabolicznego, cukrzycy i otyłości

Metabolizm energetyczny, który nie może zachodzić bez NAD+, jest drugim głównym obszarem badań. Równowaga NADH/NAD+ jest zaburzona w stanach takich jak cukrzyca typu 2 i otyłość, a przywrócenie tej równowagi może poprawić wrażliwość na insulinę.3Wczesne badania analizowały potencjał suplementacji NAD+ w pomocy w zapobieganiu neuropatii cukrzycowej4], retinopatia [5], i kardiomiopatia [6].

Jeśli NAD+ może poprawić wrażliwość na insulinę poprzez naprawę funkcji mitochondriów i pomóc wątrobie w lepszym przetwarzaniu tłuszczu, czy koenzym ten ma potencjał w leczeniu otyłości? Wstępne badania sugerują, że odpowiedź brzmi tak.7]

Badania nad neuroprotekcyjnymi właściwościami NAD+

Badacze już od dawna powiązują choroby neurodegeneracyjne, w tym chorobę Parkinsona i Alzheimera, z dysfunkcją mitochondriów8— z czym, jak wykazały już badania, odbudowa poziomu NAD+ może pomóc. Nowsze badania wykazały jednak również, że NAD+ może drastycznie ograniczyć oksydacyjną śmierć komórek, a to? To sprawia, że badania nad NAD+ stają się interesujące daleko poza chorobami neurodegeneracyjnymi. Otwiera to drzwi do badań nad stopniem, w jakim NAD+ może być w stanie budować bardziej odporne neurony [9] — i lepszym zdrowiem mózgu wraz z wiekiem.

Przyszłe kierunki badań nad NAD+

Moglibyśmy tak wymieniać bez końca. Ponieważ dziedzina NAD+ jest niezwykle fascynująca i jest w niej jeszcze wiele do odkrycia. Pozwolimy Ci jednak na dalszą samodzielną lekturę, ponieważ ta strona musi się kiedyś skończyć (ale badania nie!).

Jeśli interesujesz się badaniami nad NAD+ w równym stopniu co my, koniecznie poświęć trochę czasu na zapoznanie się z badaniami analizującymi jej potencjał jako środka poprawiającego wydolność i wytrzymałość mięśni [10], chroniący przed uszkodzeniami układu krążenia [11], i pogromca stresu oksydacyjnego [12]. Badania nad regulacją ciśnienia krwi są szczególnie interesujące!

Kto może rozważyć NAD+?

NASA sfinansowała badania nad prekursorami NAD+ jako potencjalnym sposobem ochrony astronautów przed promieniowaniem kosmicznym. Badacze otyłości są zafascynowani, ponieważ nauka dowodzi obecnie, że ograniczenie kaloryczne przedłuża życie, ponieważ zwiększa poziom NAD+ i aktywuje sirtuiny.

Ty? Możesz rozważyć zbadanie NAD+, jeśli analizujesz:

• Spowalnianie oznak starzenia poprzez aktywację sirtuin i naprawę telomerów.
• Zdrowie metaboliczne, w tym wrażliwość na insulinę (w kierunku cukrzycy i innych schorzeń).
• Plastyczność synaptyczna w kontekście choroby Alzheimera i Parkinsona lub po prostu starzenia się.
• Zdrowie układu krążenia – NAD+ powiązano z funkcją śródbłonka i lepszym przepływem krwi.

Biohakerzy zadają jedno pytanie. Po co czekać z walką ze starzeniem się, skoro można zacząć w młodym wieku – i potencjalnie czerpać korzyści w przyszłości? Badacze sportowi analizują NAD+ pod kątem jego wpływu na regenerację i wydajność. Potencjał badawczy stoi otworem, a dotychczasowe badania wskazują na przyszłe obszary analiz, które są równie obiecujące. Dokąd go zabierzesz?

Często badane protokoły dawkowania NAD+ w warunkach in-vitro

Precyzyjne dawkowanie to podstawa. Za mało, a NAD+ nie przyniesie żadnego efektu. Za dużo – i pojawia się potencjalne hamowanie zwrotne, które należy wziąć pod uwagę. Dotychczasowe badania doprowadziły do dość ugruntowanych protokołów. Dawka początkowa NAD+ wynosi zazwyczaj od 10 do 500 mg na porcję. Niektóre badania zaczynają od niższych dawek 5-10 mg, aby zaobserwować reakcję modelu, przed stopniowym zwiększaniem dawki.

Jeśli chodzi o częstotliwość, codzienne dawkowanie jest standardem w krótkoterminowych badaniach metabolicznych lub poznawczych — przez siedem do czternastu dni. Dawkowanie co drugi dzień lub raz w tygodniu częściej spotyka się w długoterminowych badaniach nad długowiecznością.

NAD+ ma krótki okres półtrwania. Ważne jest precyzyjne ustalenie czasu dawek. W badaniach metabolizmu naukowcy powinni dostosować dawkowanie NAD+ do rytmów dobowych.

Często zadawane pytania

Co robi NAD+?

Ogrywa ono rolę w tak wielu procesach, że wielu badaczy przestało postrzegać NAD+ wyłącznie jako koenzym. NAD+ jest niezbędny do metabolizmu energetycznego, naprawy DNA (za pośrednictwem enzymów PARP) oraz aktywacji sirtuin. Bez NAD+ komórki dosłownie przestają funkcjonować.

Czy NAD+ można dawkować codziennie?

Codzienne dawkowanie może sprawdzać się w krótkoterminowych badaniach na modelach badawczych, ale przewlekłe podawanie NAD+ może prowadzić do hamowania zwrotnego, w wyniku czego komórki przestają naturalnie wytwarzać odpowiednie ilości NAD+. Badania oparte na dawkowaniu pulsacyjnym mogą zostać zaprojektowane tak, aby uniknąć tego problemu.

Jakie są objawy niedoboru NAD+?

U modeli zwierzęcych objawy obejmują przewlekłe zmęczenie, osłabienie mięśni spowodowane złym metabolizmem energetycznym oraz mgłę mózgową – te same objawy, które towarzyszą starzeniu się, z tą różnicą, że mogą one nie być nieuchronne.

Czy NAD+ pomaga w utracie wagi?

Może i tak, ale badania nad otyłością są dopiero w powijakach. Badania na gryzoniach pokazują, że myszy traktowane NAD+ spalają tłuszcz szybciej. Badania z udziałem ludzi dotyczyły jak dotąd głównie prekursorów NAD+.

Jakie witaminy są korzystne w połączeniu z NAD+?

Rozważmy niacynę, która dostarcza “surowców” do produkcji NAD+, resweratrol aktywujący sirtuiny oraz magnez (pomagający enzymom zależnym od NAD+). Należy unikać megadawek witaminy B3.

Czy NAD+ należy przyjmować wieczorem czy rano?

Badania na myszach wskazują na poranne dawki NAD+ w celu uzyskania energii, ponieważ są one zsynchronizowane z naturalnym metabolizmem. Strategiczne doboru czasu zależy jednak od istniejących rytmów dobowych, więc dostosuj się do wzorców swojego modelu.

Piśmiennictwo naukowe

1. https://www.cell.com/trends/cell-biology/abstract/S0962-8924(14)00063-4
2. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0531556520300231
3. https://www.tandfonline.com/doi/full/10.2147/DMSO.S106087
4. https://www.mdpi.com/1422-0067/23/9/4887
5. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0891584911005272
6. https://www.liebertpub.com/doi/full/10.1089/ars.2017.7415
7. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0955286322001279
8. https://article.imrpress.com/bri/Landmark/articles/pdf/Landmark2194.pdf
9. https://www.tandfonline.com/doi/full/10.2217/14796708.2.2.129
10. https://www.mdpi.com/2073-4409/11/4/710
11. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0009898121000218
12. https://www.frontiersin.org/journals/molecular-biosciences/articles/10.3389/fmolb.2021.686412/full