Winkelmand is leeg 
AOD9604 is een afkorting voor “Anti-Obesity Drug 9604”. Je zou denken dat de naam al het nodige zegt. Maar dat is niet zo.
De vraag die aanleiding gaf tot het onderzoek dat uiteindelijk leidde tot de creatie van AOD9604, was eenvoudig genoeg. Wat als we het massieve groeihormoonmolecuul zouden kunnen nemen en alleen dat deel zouden kunnen isoleren dat verantwoordelijk is voor de vetverbrandende signalen?
De weg erheen was een stuk moeilijker, maar een team bij Metabolic Pharmaceuticals Het is gelukt. AOD9604 bestaat uit de laatste 15 aminozuren van de GH-keten — alle onderdelen die vetverbranding op gang brengen en de opbouw van nieuw vet blokkeren, en geen van de onderdelen die de insulinegevoeligheid verhogen.
AOD9604 was immers im niet de pure vetverbrander waar wetenschappers op hadden gehoopt. Naarmate de onderzoeken — waaronder een grote fase II-studie bij mensen — vorderden, werd het duidelijk dat AOD9604 bovendien een verrassend talent had voor weefselherstel. De ontdekking dat AOD9604 de genezing van kraakbeen versnelde (meestal zo traag als dikke modder) haalde het eens en voor al uit het hokje van het “peptide voor één enkel doel”.
Andere peptiden voor gewichtsbeheersing hebben zich sindsdien bij de opties aangesloten. Sommige daarvan zijn een stuk effectiever in het teweegbrengen van dramatisch gewichtsverlies dan AOD9604 — maar dat verdient dit peptide geenszins een plek op de afvalhoop. Als peptiden een slogan hadden, weten we precies wat die zou zijn. “Verwacht het onverwachte.” AOD9604 begon als vetverbrander (en het wordt nog steeds gebruikt om lipolyse te bestuderen; daarover later meer), maar het is nog interessanter geworden op het gebied van pijnbestrijding en regeneratieve geneeskunde.
Een interessante en korte geschiedenis van AOD9604
Professor Frank Ng en zijn team bij Monash University waren ambitieus — en hun tijd een beetje voraus. Ze wilden een doelgericht peptide maken met de potentie om de heilige graal van gewichtsverlies te worden.
Het is niet per ongeluk gebeurd. Zij begon met het ontleden van een kolos van 191 aminozuren. Menselijk groeihormoon zelf. We weten zeker dat niet elk onderdeel van dat onderzoek laaiend enthousiast was zoals het klinkt, maar ze boekten een doorbraak toen ze erachter kwamen dat de aminozuren 176-191 waren degene met al de metabole belofte. Ze hadden de “aan-schakelaar” voor vetverbranding gevonden.
Met de halve strijd gewonnen, moesten ze de halveringstijd ervan verlengen. Tyrosinesubstitutie was de aanpassing die het fragment stabilisator — en de aanpassing die het onderzoekspotentieel gaf. Ze doopten hun peptide Anti-Obesity Drug 9604, vervuld van de hoop dat de nieuwe verbinding precies zou doen waarvoor hij was gemaakt.
Een reeks vroege studies — die uitmondden in een fase IIb-studie — richtte zich op de effecten op gewichtsverlies. De resultaten waren positief en uit studies bleek bovendien dat de meeste proefpersonen AOD9606 zeer goed verdragen. Het was veilig, maar het effect op gewichtsverlies was niet sterk genoeg om van AOD9604 het “wonderbaarlijke medicijn” te maken waar het ontwikkelende team naar op zoek was. [1]
Dus, het einde van het verhaal?
Absoluut niet.
Die onderzoekers die echt hadden opgelet, merkten iets vreemds op in hun modellen. Bewijs van kraakbeenherstel. AOD9604 induceert lipolyse (het vernietigt vet, maar op een meer gerichte manier dan andere vetverliezende peptiden), maar het is ook een genezer. Het onderzoek stopte niet. Het breidde zich uit.
Dus, hoe werkt AOD9604 eigenlijk?
We zullen zo meteen naar enkele van de meest interessante bevindingen tot nu toe kijken — maar die resultaten zijn interessanter wanneer je weet wat AOD9604 doet.
Eerst dit gestabiliseerde GH-fragment communiceert op nagenoeg dezelfde manier met vetcellen als het natuurlijk groeihormoon dat overal in ons lichaam rondcirculeert. Het doet dat zeer nauwkeurig, zodat het de boodschap kan sturen om vet te verbranden en te stoppen met het aanmaken van meer. AOD9604 verzendt deze signalen zonder de bloedsuikerspiegel te laten stijgen of de insulineresistentie te veranderen, en dat is het deel dat het veiliger maakt dan GH zelf.
Vervolgens (dit is het deel dat onderzoekers niet zagen aankomen), stimuleert AOD9604 ook de aanmaak van chondrocyten en zet het deze kraakbeenvormende cellen aan tot het produceren van meer collageen — terwijl ontstekingsremmende signalen uitzenden. Daarom heeft het de reputatie gekregen een genezer te zijn.
AOD9604 isoleert twee voordelen van een aanzienlijke groeihormoonboost — en slaagt erin dat te doen zonder de complicaties aan te raken die het massieve moederelftal (of: de massieve moederelftal) met zich mee kan brengen. “Handig” dekt de lading nauwelijks, en het is geen verrassing dat onderzoekers uit verschillende vakgebieden in de rij staan om het te bestuderen.
Huidige toepassingen van AOD9604 in het echte leven (en wat de volgende stap zou kunnen zijn)?
We hebben de plotwist al ruimschoots verklapt. AOD9604 is ontwikkeld als middel om af te vallen, maar het werd al snel ook een geneesmiddel. Het onderzoek naar het volledige potentieel van dit fascinerende peptide begon in de jaren 90 en is sindsdien nooit meer gestopt.
AOD9604 voor obesitas en gerichte vetverbranding
De onderzoeksrichting die de deur opende naar alle andere. Studies — en je zult er veel van vinden — bevestigden dat AOD9604 vet op twee fronten bestrijdt. Ten eerste stimuleert het de lipolyse. Het geeft vetcellen de opdracht om zichzelf beschikbaar te stellen voor energie, zodat ze verdwijnen. Vervolgens blokkeert het het tegenovergestelde proces. AOD9604 werkt in op de bèta-3-adrenerge receptor en receptoren op vetcellen om de aanmaak van nieuw vet te stoppen. Menselijke studies bereikten fase IIb.2, 3Deelnemers in vijf centra in heel Australië wisten aanzienlijke hoeveelheden gewicht te verliezen — en AOD9604 heeft een uitstekend veiligheidsprofiel.4]
De reden dat je er niet veel meer over hoort? De resultaten waren lang niet zo dramatisch als bij nieuwere GLP-1-peptiden (zoals Semaglutide, Tirzepatide, enz.), waardoor de wetenschap is overgestapt op die middelen. Dat betekent niet dat metabole onderzoekers geen nut hebben voor de verbinding. Het is superzuiver (AOD9604 herstructureert vetreserves zonder de insuline- of glucosespiegel te verstoren), en het is nog steeds van belang voor onderzoekers op terreinen waar gericht vetverlies belangrijker is dan maximaal gewichtsverlies (niet iedereen die baat heeft bij lipolyse hoeft 10 tot 20 procent van het startgewicht te verliezen). Het feit dat AOD9604 lipogenese blokkeert, maakt het bovendien een mogelijke kandidaat voor onderzoek naar gewichtsbeheersing. Er is echter meer, en het onderzoek naar dat “meer” wint momenteel aan kracht.
Osteoartritis en kraakbeenherstelonderzoek: Het onverwachte
Dit specifieke onderzoeksgebied staat nog in de kinderschoenen, maar artrosemodellen hebben aangetoond dat AOD9604 twee zeer interessante effecten heeft op de gezondheid van gewrichten. Het zorgt ervoor dat chondrocyten, de cellen die kraakbeen opbouwen, zich vermenigvuldigen. Ook wordt er meer type II collageen aangemaakt — het type collageen dat structuur geeft aan kraakbeen.5, 6]
Dat is opwindend, omdat het betekent dat AOD9604 een “genezende omgeving” creëert — een omgeving waarin beschadigde oppervlakken zichzelf gemakkelijker kunnen herstellen. De hoop is dat AOD9604 het beloop van artrose (een progressieve aandoening) zou kunnen vertragen en de bijbehorende pijn kan verminderen. Dit peptide zou zelfs wel eens een ziekte-modificerend artrosemiddel kunnen blijken te zijn, oftewel het type verbinding waar reumatologie-onderzoekers van dromen omdat het helpt om de grondoorzaken aan te pakken in plaats van alleen de symptomen te verminderen.7Houd deze ruimte in de gaten, want je zou zomaar kunnen meemaken dat AOD9604 wordt ontwikkeld als een peptide dat direct in gewrichten wordt geïnjecteerd om schade te vertragen en genezing te versnellen.
Maar AOD9604 heeft ook potentiële cardiovasculaire voordelen
Dit geldt voor de meeste verbindingen met bewezen effecten op gewichtsverlies, en het grootste deel van het effect is indirect. Behandel overgewicht of obesitas met succes, en de lipidenprofielen verbeteren. Maar AOD9604 stimuleert de hartgezondheid mogelijk directer. Twee dingen zouden uw aandacht moeten trekken. AOD9604 stimuleert de vetverbranding, maar het heeft ook ontstekingsremmende effecten aangetoond. Nog interessanter is de blokkerende werking die AOD9604 heeft aangetoond: het beperkt de energieopname. [8]
Wat is de volgende stap?
Gebaseerd op de bekende effecten van AOD9604 en de medische gebieden waar dringend behoefte is aan nieuwe behandelingen? We vermoeden dat AOD9604 verder onderzocht zal worden op het gebied van gewichtsbeheersing. Multi-peptide onderzoeksprotocollen die AOD9604 combineren met een GLP-1-agonist zouden kunnen leiden tot resultaten die geen van beide peptides op zichzelf mogelijk maakt.
Op het gebied van de sportgeneeskunde en reumatologie kunnen de kraakbeenherstellende voordelen van AOD9604 worden gecombineerd met een allround hersteller zoals BPC-157 of TB-500 om te kijken of er vergelijkbare gecombineerde effecten bestaan. Wat nog meer? Het anti-aging potentieel trekt ook al serieuze belangstelling. Spierverlies en toename van lichaamsvet bij het ouder worden komen veel voor. Maar zijn misschien niet onvermijdelijk. Onderzoek naar AOD9604 als een verbinding die de metabole gezondheid kan verbeteren en leeftijdsgebonden spierverlies kan vertragen, is slechts logisch.
Hoe hebben AOD9604-studies het peptide toegediend?
Om ervoor te zorgen dat AOD9604 de weefsels kan bereiken die in het onderzoek worden getarget — zoals vetophopingen en gewrichten — is het belangrijk ervoor te zorgen dat het peptide vrij kan circuleren. De toedieningsmethode die dit mogelijk maakt, is subcutane of intramusculaire toediening.
Studies gebruiken subcutane injecties, en onderzoeken hebben niet geprobeerd om orale tabletten of neussays te ontwikkelen, omdat dat is wat het biologisch beschikbaar maakt. Oraal AOD9604 zou direct worden afgebroken door maagzuren. Intranasale toediening is levensvatbaar voor verbindingen die voornamelijk in de hersenen moeten werken, maar niet voor systemische zoals AOD9604.
Hoe bepalen onderzoekers doseringsprotocollen voor AOD9604?
De dosering die onderzoekers het best in staat stelt te bestuderen hoe de verbinding reageert in relatie tot hun doelstellingen, hangt af van wat die doelstellingen zijn. Het Fase II-onderzoek waarin AOD9604 als een behandeling tegen obesitas werd bestudeerd, maakte gebruik van doseringen van 1 mg, eenmaal per dag — gedurende 12 weken of langer. Die dosering werd veilig en het meest effectief bevonden, precies het soort balans waar onderzoekers naar op zoek waren.
Onderzoeksopzetten die onderzoeken hoe AOD9604 de gewrichtsgezondheid (artrose en daarbuiten) beïnvloedt, kunnen zeer vergelijkbare doseringen gebruiken, omdat dat 1 mg lijkt ook voldoende te zijn om genezingsmechanismen in werking te stellen. Waar diermodellen worden gebruikt, wordt de humane dosis omgerekend op basis van het lichaamsgewicht van het proefpersoon. Het is mogelijk dat toekomstige studies zullen experimenteren met hogere doses AOD9604 om te zien of dat de regeneratieve effecten verder verbetert.
Onderzoeksdoses door liefhebbers van een lang leven en biohackers:
- Degenen die geen grote genezings- of obesitasvermindering nodig hadden – de meeste beginnen met ~0,3 mg per dag gedurende 1-3 maanden.
- Sommige anekdotische ervaringen die meer van de effecten van het peptide nodig hadden geëxperimenteerd met ~0,5-1 mg per dag gedurende dezelfde periode van 1-3 maanden.
AOD9604 — Het vetverbrandende peptide dat meer bleek te doen
Systemische effecten + een schoon veiligheidsprofiel = eindeloos onderzoekspotentieel. Dat is het meest opwindende aan AOD9604. Menselijke studies hebben aangetoond dat AOD9604 doet waarvoor het is gemaakt. Het verbrandt vet en houdt dat vet eraf door lipogenese te blokkeren — en hoewel het niet zo krachtig is als nieuwere GLP-1-peptiden, heeft de gerichte werking duidelijke toepassingen.
De huidige focus ligt echter ergens anders. Op het gebied van de regeneratieve orthopedie. Van de ene heilige graal (gewichtsverlies) naar de andere (ziekteveranderende behandeling van artrose), AOD9604 heeft al flink wat golven veroorzaakt. De onderzoekers die het potentieel ervan inzien, hebben één taak: ervoor zorgen dat de ontdekkingen blijven komen.
Veelgestelde vragen
Onderzoekers moeten eerst een andere vraag stellen. Welke resultaten proberen ze waar te nemen? De resultaten op het gebied van gewichtsverlies die in de grote menselijke proef werden gevolgd, hadden acht tot twaalf weken nodig om zichtbaar te worden. Kraakbeengenezing duurt veel langer — dat gaat traag zonder enige “extra hulp van peptiden”, en zelfs met helende verbindingen zou de tijdlijn eerder maanden dan weken zijn. Kort antwoord? Het eindpunt van een studie bepaalt wanneer de timer voor “kunnen we al iets zien?” start.
Ja. Dat is een niet-onderhandelbare best practice. Wetenschappelijke onderzoeksbedrijven die peptiden voor studies leveren, leveren AOD9604 als een gelyofiliseerd poeder. Dat moet op lange termijn in de koelkast worden bewaard. Zodra het is voorbereid voor onderzoek, wat gebeurt door het poeder te reconstitueren met bacteriostatisch water, moet de verbinding te allen tijde worden gekoeld zodat deze stabiel blijft for experimenten met meerdere doses. AOD9604 degradeert bij kamertemperatuur, dus dat is een zeer belangrijk aspect bij het volgen van laboratoriumprotocollen.
Dat is een erg spannend gebied! De grote focus ligt momenteel op kraakbeenherstel. Serieuze sporters belasten hun gewrichten zwaar, en artrose is het grote langetermijnrisico dat daarop volgt. AOD9604 zou hen in theorie kunnen helpen om een betere gewrichtsgezondheid te behouden en pijn als gevolg van overbelasting te voorkomen. Onderzoek kan ook kijken naar AOD9604 voor het herstel van dat soort microblessures die onvermijdelijk worden bij intensieve training.
Studies hebben bevestigd dat AOD9604 vet verbrandt (of, wetenschappelijker gezegd, lipolyse induceert). Het stuurt ook een signaal af dat het lichaam geen nieuwe vetreserves mag aanmaken, dus het is een antivetmechanisme op twee fronten.
Wetenschappelijke referenties en bronnen
- https://www.researchgate.net/profile/Jason-Halford/publication/7154334_Obesity_drugs_in_clinical_development/links/09e4150694f5675e10000000/Obesity-drugs-in-clinical-development.pdf[↩]
- https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1517/14728214.10.3.643[↩]
- https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1740677304000415[↩]
- https://www.researchgate.net/profile/Antigone-Kouris-Blazos/publication/51376578_Health_economics_of_weight_management_Evidence_and_cost/links/59f6e243458515547c2327d9/Health-economics-of-weight-management-Evidence-and-cost.pdf[↩]
- https://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_id=3621&sid=1&slc_lang=en&html=1[↩]
- https://utoronto.scholaris.ca/items/1ab5818e-ccf6-4a4b-a7cf-c4e0a75f186e[↩]
- https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1043661808001047[↩]
- https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/obr.12163[↩]
