Εξήγηση του BPC-157: Οφέλη, Συνήθεις Δοσολογίες & Περιπτώσεις Χρήσης

Γρήγορη Πλοήγηση

Σημαντική Σημείωση για Ερευνητική Χρήση:
Οι παρακάτω πληροφορίες προορίζονται αποκλειστικά για εξειδικευμένους ερευνητές, επαγγελμαties εργαστηρίων και εκπαιδευτικούς αναγνώστες που μελετούν δημοσιευμένη επιστημονική βιβλιογραφία. Οποιαδήποτε αναφορά σε “δόση”, ποσότητα, συγκέντρωση, μέθοδο χορήγησης, χρονοδιάγραμμα ή ερευνητικό πρωτόκολλο αναφέρεται αποκλειστικά σε τιμές που καταγράφονται σε ερευνητικές μελέτες και δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως σύσταση, οδηγία ή υπόδειξη για ανθρώπινη ή ζώικη χρήση.

Τα προϊόντα και οι ουσίες που συζητούνται σε αυτή τη σελίδα παρέχονται, όπου επιτρέπεται από τον νόμο, αποκλειστικά για εργαστηριακή έρευνα, αναλυτικούς σκοπούς ή δοκιμές in vitro. Δεν αποτελούν εγκεκριμένα φάρμακα, συμπληρώματα, τρόφιμα, καλλυντικά ή κτηνιατρικά προϊόντα. Δεν προορίζονται για ανθρώπινη ή ζωική κατανάλωση, ένεση, κατάποση, τοπική χρήση, αυτοπειραματισμό, βελτίωση της απόδοσης ή θεραπευτική χρήση.

Δεν παρέχουμε ιατρικές συμβουλές, οδηγίες δοσολογίας, συστάσεις θεραπείας ή οδηγίες προσωπικής χρήσης. Μην αγοράζετε ή χρησιμοποιείτε αυτά τα υλικά για προσωπικούς, κλινικούς, αθλητικούς, bodybuilding ή κτηνιατρικούς σκοπούς. Η συμμόρφωση με όλους τους ισχύοντες νόμους, τους κανόνες εισαγωγής, τις θεσμικές πολιτικές και τις απαιτήσεις ασφαλείας είναι ευθύνη του αγοραστή και του αναγνώστη.

BPC-157-episkopisi-charaktiristiki-eikona

Οι ιστορίες που έχετε ακούσει είναι αληθινές. Οι ερευνητές απομόνωσαν για πρώτη φορά το BPC-157 από μια πρωτεΐνη στον ανθρώπινο γαστρικό χυμό — και αν δεν είστε επιστήμονας, πιθανότατα το βρίσκετε εξίσου απωθητικό όσο και συναρπαστικό. 

Μπορείς αγοράστε ποιοτικό BPC-157 από το εργαστήριό μας εδώ.

Σκεφτείτε το όμως. Τα περισσότερα θεραπευτικά πεπτίδια είναι εξαιρετικά εύθραυστα. Όχι όμως το BPC-157 — ουσιαστικά το αντίστοιχον των γενnaίων εργαζομένων υποστήριξης που διατηρούν τους διαδρόμους προσγείωσης της Ανταρκτικής ασφαλείς και λειτουργικούς. Επιβιώνει και μάλιστα ευδοκιμεί στα πιο εχθρικά περιβάλλοντα. (Δεν γίνεται να υπάρξει κάτι πιο δύσκολο από ένα λουτρό συμπυκνωμένου υδροχλωρικού οξέος και πεπτικών ενζύμων, έτσι δεν είναι;) Επειδή η φύση εξελίσσεται έξυπνα, και κάτι πρέπει να επουλώσει και να διατηρήσει τους ευαίσθητους ιστούς του εντέρου, με όλο αυτό το γαστρικό υγρό να κυκλοφορεί γύρω. 

Όταν οι ερευνητές συνειδητοποίησαν για πρώτη φορά ότι κάτι τέτοιο (μια τέτοια “προστατευτική ένωση του σώματος”) έπρεπε να υπάρχει, το αναζήτησαν με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να θεραπεύσει και άλλους ιστούς. Αυτή είναι η BPC-157, και η αρχική υπόθεση αποδείχθηκε σωστή. Η BPC-157 δεν θεραπεύει μόνο στο έντερο. Η προστατευτική της δράση επεκτείνεται σε τένοντες, συνδέσμους, μυς, δέρμα, νεύρα, ακόμα και στον εγκέφαλο. 

Αυτό που κάνει είναι εντυπωσιακό. Ταχύτερη επούλωση. Καλύτερη διαχείριση της φλεγμονής. Η ικανότητα γρήγορης δημιουργίας ενός δικτύου στήριξης από νέα αιμοφόρα αγγεία για να διασφαλιστεί ότι οι πληγές και οι κατεστραμμένες περιοχές λαμβάνουν τα θρεπτικά συστατικά, τους αυξητικούς παράγοντες και το οξυγόνο που χρειάζονται για να αναρρώσουν. Αλλά οι ερευνητές είναι επίσης συνεπαρμένοι από το πώς το BPC-157 το επιτυγχάνει αυτό. Τα περισσότερα πεπτίδια δρουν σε έναν ή λίγους υποδοχείς, αλλά το BPC-157 μοιάζει με ένα “μητρικό πλοίο επούλωσης”. Κανείς δεν γνωρίζει ακόμη ακριβώς πώς λειτουργεί. Αυτό είναι συναρπαστικό — επειδή σημαίνει ότι το BPC-157 ενδέχεται να έχει εφαρμογές πέρα από αυτές που έχουν ήδη μελετηθεί. 

Μια (Πολύ) Σύντομη Ιστορία του BPC-157

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς επιστήμονας για να καταλάβει ότι, αν τα γαστρικά υγρά μπορούν να “καταστρέψουν” οποιαδήποτε από τις τροφές που τρώμε — συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, των χορταστικών μπριζολών και της πέτσας χοιρινού — είναι πραγματικά θαύμα το γεγονός ότι δεν καταστρέφουν και το ίδιο το στομάχι. Είναι ακόμη πιο εκπληκτικό το γεγονός ότι το στομάχι θεραπεύεται μόνο του από τραυματισμούς και βλάβες αρκετά γρήγορα. 

Κροāτες ερευνητές με επικεφαλής τον Δρ. Πέντραγκ Σικίριτς ήξεραν ότι τα γAστρικὰ υγρὰ έπρεπε να έχουν κάποιο είδος “συνεργείου συντήρησης” και ήταν αποφασισμένοι να μην σταματήσουν μέχρι να το βρουν. Τελικά πέτυχαν, αλλά η φυσική “Προστατευτική Ενωση του Σώματος” του γαστρικού σωλήνα, μια μεγαλύτερη πρωτεΐνη, δεν ήταν ακόμα έτοιμη να ερευνηθεί ως πιθανή θεραπεία επούλωσης. Αυτό χρειάστηκε τη σύντμηση της αλυσίδας για να διατηρηθεί η ενεργός αλληλουχία και να απορριφθεί η υπόλοιπη. Το BPC-157 είναι η συντομότερη, πιο διαχειρίσιμη αλυσίδα 15 αμινοξέων που γεννήθηκε από αυτή τη διαδικασία — και η ερευνητική ομάδα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ενθουσιασμένη. 

Χρόνια αφότου πέτυχαν να δημιουργήσουν την ένωση, η ομάδα κοίταξε πίσω και έγραψε: “Το πεπτίδιο περιγράφηκε στη συνέχεια ως κυτταροπροστατευτικό με τη ριζοσπαστική ιδιότητα να είναι σταθερό στο γαστρικό υγρό και επομένως προσβάσιμο τόσο για τη γαστρική όσο και για την εντερική προστασία μετά από χορήγηση από το στόμα”.1]

Αυτό, πρόσθεσαν, “είναι και προκλητικό και καταπληκτικό!”

Είναι, πολύ περισσότερο επειδή το BPC-157 δεν δρα μέσω μιας οδού ή ενός υποδοχέα (όπως τόσα άλλα πεπτίδια). Είναι ένας “διαχειριστής επούλωσης” για ολόκληρο το σώμα, και τώρα, χάρη στην ερευνητική ομάδα που το ανέπτυξε, είναι πλέον διαθέσιμο για τη μελέτη της επούλωσης... σχεδόν οπουδήποτε στο σώμα. 

Λοιπόν, τι κάνει το BPC-157;

BPC-157 θεραπεύει. Όχι μέσω ενός μόνο μηχανισμού ή υποδοχέα, αλλά μέσω μιας “καταιγίδας επούλωσης” που ενεργοποιεί όλα τα στάδια άμυνας και αποκατάστασης. Η επισκόπηση της έρευνας που θα διαβάσετε αμέσως μετά εξηγεί τι έχει αποδειχθεί ότι θεραπεύει μέχρι τώρα, αλλά βοηθάει πραγματικά να καταλάβετε πώς είναι αυτό δυνατόν. 

Παρόλο που δεν είναι απολύτως σαφές πώς ακριβώς δρα αυτό το πεπτίδιο, τέσσερα κύρια αποτελέσματα μπορούν να παρατηρηθούν σε μελέτες επούλωσης:

  • Το BPC-157 κάνει τους κατεστραμμένους ιστούς εξαιρετικά ευαίσθητους στον Αγγειακό Ενδοθηλιακό Παγονό Ανάπτυξης και σε άλλους αυξητικούς παράγοντες. Έτσι χτίζει τόσο γρήγορα ένα δίκτυο νέων αιμοφόρων αγγείων γύρω από τις “προληματικές περιοχές”.” 
  • Επίσης ρυθμίζει το μονοξείδιο του αζώτου, το οποίο συνεργάζεται με όλα αυτά τα νέα αιμοφόρα αγγεία — το μονοξείδιο του αζώτου ρυθμίζει τη ροή του αίματος και διατηρεί υγιή τα κύτταρα που επενδύουν τα αιμοφόρα αγγεία. 
  • Ένα άλλο μέρος της επουλωτικής του δράσης; Το BPC-157 κάνει τους ινοβλάστες —οι οποίοι παράγουν κολλαγόνο— να εμφανίζονται στις πληγείσες περιοχές με ταχύτητες-ρεκόρ. Οι τραυματισμοί αρχίζουν να επουλώνονται γρηγορότερα επειδή το σύστημα αποκατάστασης πιάνει δουλειά νωρίτερα. 
  • Η BPC-157 δεν κηρύττει γενικό πόλεμο κατά της φλεγμονής (κάποια φλεγμονή είναι στην πραγματικότητα απαραίτητη), αλλά κάνει τις φλεγμονώδεις κυτοκίνες να χαλαρώσουν ώστε να επιτρέψουν στην επούλωση να πάρει τα ηνία. Και το κάνει αυτό χωρίς να καταστέλλει ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα — γεγονός που θα δημιουργούσε κίνδυνο ευκαιριακών λοιμώξεων. 

Σχεδόν κάθε τραυματισμός, οπουδήποτε στο σώμα, ωφελείται από αυτό το σύνολο ενεργειών. Δεν αποτελεί λοιπόν καμία έκπληξη το γεγονός ότι η έρευνα δείχνει μια τεράστια γκάμα πιθανών μελλοντικών χρήσεων! 

Τα πιο συναρπαστικά ευρήματα στην έρευνα του BPC-157 μέχρι τώρα (και μια ματιά στο τι μπορεί να ακολουθήσει)

Κάθε μέρος του σώματος είναι διαφορετικό. Τα βήματα που απαιτούνται για την αποκατάσταση από το στρες, τη βλάβη ή το τραύμα είναι γενικά τα ίδια παντού, ωστόσο, και το BPC-157 κάνει αυτά τα βήματα πιο αποτελεσματικά — και πιο γρήγορα. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι μελέτες έχουν ήδη εξετάσει μια τεράστια γκάμα διαφορετικών μοντέλων τραυματισμών. 

Το πιο συναρπαστικό μέχρι τώρα; Θα εξετάσουμε τα ευρήματα ένα ανατομικό σύστημα τη φορά. 

Η Αρχική Περιοχή Έρευνας: BPC-157 για την Επούλωση του Εντέρου

Ναι, το έντερο ήδη επωφελείται φυσικά από τη μητρική πρωτεΐνη από την οποία αναπτύχθηκε το BPC-157 — αλλά μερικές φορές, η βλάβη είναι τόσο σοβαρή που χρειάζεται επιπλέον βοήθεια. Είναι απολύτως λογικό το γεγονός ότι το έντερο αποτελεί μεγάλο τομέα εστίασης. 

Οι μελέτες έχουν δείξει μέχρι στιγμής ότι το BPC-157 επιταχύνει την επούλωση διαφόρων τύπων ελκών — γαστρικών, δωδεκαδακτυλικών και οισoφagικών. Αυτές οι πληγές κλείνουν πιο γρήγορα και η βλάβη που προκαλείται από τα οξέα και παρατηρείται συχνά μετά τα έλκη είναι πιο περιορισμένη με το BPC-157.2]

Ακόμη πιο ελπιδοφόρο; Οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου είναι διά βίου. Χρειάζονται συνεχή διαχείριση και η ζωές των ασθενών μπορούν να διακοπούν από επώδυνες εξάρσεις ανά πάσα στιγμή. Το BPC-157 καταπολεμά τη φλεγμονή. Προστατεύει τον εντερικό φραγμό και βοηθά τους βλεννογόνους να επουλωθούν από χρόνια ζημιά.3] 

Τα συρίγγια που μπορούν να αναπτυχθούν φυσικά ή μετά από χειρουργική επέμβαση αποτελούν έναν ακόμη ερευνητικό στόχο που έχει ήδη εξεταστεί σε μελέτες. Το BPC-157 αυξάνει τις πιθανότητες να κλείσουν ομαλά και να επουλωθούν πλήρως.4]

Αποκατάσταση τενόντων, συνδέσμων και οστών σε μελέτες του BPC-157

Αυτή είναι η πιθανή εφαρμογή που οι περισσότεροι γνωρίζουν και αγαπούν. Η BPC-157 έχει ένα τεράστιο “φαν κλαμπ” μεταξύ των ερευνητών στον αθλητισμό και το biohacking, και τα προκλινικά δεδομένα στηρίζουν σθένος αυτήν την ερευνητική κατεύθυνση.4]

Αρουραίοι με σοβαρά τραυματισμένα αχίllεια τένοντα παρουσίασαν πλήρη λειτουργική επούλωση (με πλήρη ακεραιότητα του τένοντα) αφότου υποβλήθηκαν σε θεραπεία με BPC-157.5Παρόμοια εντυπωσιακά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν σε μοντέλα τaуματισμού του μέσου πλάγιου συνδέσμου6], τραυματισμοί σύνθλιψης μυών [7], και κατάγματα οστών [8]. Η ταχύτερη επούλωση είναι εξαιρετική — αλλά η πιο πλήρης επούλωση που καταλήγει σε πλήρη λειτουργική αποκατάσταση είναι ακόμα πιο συναρπαστική. Η BPC-157 έχει αποδείξει μια αξιοσημείρητη ικανότητα να κάνει και τα δύο, συμπεριλαμβανομένων των τύπων αθλητικών τραυματισμών που συνήθως επουλώνονται με οδυνηρά αργό ρυθμό. 

Έρευνα για τις εφαρμογές επούλωσης του δέρματος του BPC-157

Οι ερευνητές που έχουν μελετήσει πώς το BPC-157 επηρεάζει την επούλωση πληγών του δέρματος (χειρουργικές τομές, βαθιά εγκαύματα, διαβητικά έλκη, εγκαύματα από αλκάλια) κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι “η ισχύς είναι προφανής”, και έσπευσαν να δηλώσουν ότι τα παρατηρούμενα αποτελέσματα “μπορεί να γενικευθούν στην επούλωση άλλων ιστών”.” 

Μερικά κυριότερα σημεία; Τα μοσχεύματα δέρματος ενσωματώνονται καλύτερα και έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης όταν στα μοντέλα χορηγείται BPC-157. Τα διαβητικά έλκη, τα οποία συνήθως θεραπεύονται εξαιρετικά δύσκολα, αναρρώνουν ταχύτερα — και οι χειρουργικές τομές, οι οποίες συνήθως παραμένουν αδύναμες και ευάλωτες, έχουν καλύτερη “αντοχή σε θραύση”.9]

Η έρευνα που διεξήχθη μόλις τα τελευταία χρόνια δίνει ελπίδα ότι η δύναμη του BPC-157 δεν περιορίζεται ούτε στην κατηγορία των “τραυμάτων” ή των “κακώσεων”. Οι χρόνιες δερματικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της ψωρίασης (= συστηματική φλεγμονή και υπερδραστήρια ανοσολογική απόκριση) αποτελούν τους επόμενους σοβαρούς ερευνητικούς στόχους. Αυτός ο τομέας έρευνας μόλις τώρα ξεκινά, αλλά τα δεδομένα είναι εντυπωσιακά μέχρι στιγμής. [10]

Το BPC-157 ως προστάτης των εσωτερικών οργάνων —συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου

Έχουμε ήδη καλύψει σχεδόν κάθε είδος ζημίας και τραυματισμού, αλλά απομένει ένα τελευταίο σύνορο. Ορισμένες από τις πιο συναρπαστικές έρευνες για το BPC-157 εστιάζουν στα εσωτερικά όργανα — συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου. 

Τα μοντέλα τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης και άλλων τραυμάτων του κεντρικού νευρικού συστήματος υποδηλώνουν ότι το BPC-157 έχει τόσο ισχυρή προστατευτική δράση ώστε τα ποσοστά νευρωνικού θανάτου μειώνονται και οι πιθανότητες λειτουργικής αποκατάστασης βελτιώνονται. Επιπλέον, το BPC-157 φαίνεται να εξισορροπεί ενεργa την ντοπαμίνη και τη σεροτονίνη, γεγονός που δείχνει ότι το πεπτίδιο μπορεί να έχει εφαρμογές και στην ψυχική υγεία.11]

Στη συνέχεια, υπάρχει δυνατότητα στους τομείς της η肝ικής βλάβης [12] και καρδιοπάθεια [13], λογικό όταν γνωρίζετε για τις αντιφλεγμονώδεις και αγγειογενetικές επιδράσεις του BPC-157. 

Πού επόμενο;

Με τόσες προφανείς δυνατότητες, η έρευνα για το BPC-157 θα μπορούσε κυριολεκτικά να ακολουθήσει οποιαδήποτε κατεύθυνση — αρκεί να βασίζεται στην επούλωση. Η ορθοπεidική και η αθλητική ιατρική εξακολουθούν να είναι τα πιο συναρπαστικά πεδία, αλλά οι χρόνια φλεγμονώδη καταστάσεις και η νευρολογία (ξεκινώντας από τραumatικές κακώσεις εγκεφάλου και εγκεφαλικό επεισόδιο) είναι εξίσου ελπιδοφόρες. 

Πώς χορηγείται συνήθως το BPC-157;

Η υποδόρια χορήγηση παραμένει ο πιο κοινός τρόπος χορήγησης σε μελέτες που επικεντρώνονται στις συστηματικές επιδράσεις του BPC-157. Είναι αξιόπιστη, 100% βιοδιαθέσιμη και βολική και για τους ερευνητές. 

Ωστόσο, αυτή δεν είναι η μόνη επιλογή. Το BPC-157 προέρχεται από τα γαστρικά υγρά. Πρέπει να είναι εξαιρετικά σταθερό (ικανό να επιβιώνει στα πιο εχθρικά περιβάλλοντα) για να επιτελέσει το έργο του στη φύση. Αυτό φέρνει νέες μεθόδους χορήγησης στο προσκήνιο — το BPC-157 στην πραγματικότητα δεν διασπάται ως από του στόματος σκεύασμα, και το από του στόματος BPC-157 αποτελεί μια βιώσιμη επιλογή σε μελέτες που παρατηρούν τις επιδράσεις του στο γαστρεντερικό σωλήνα. Οι μελέτες που εξετάζουν τα έλκη και τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου μπορούν να επιλέξουν το από του στόματος BPC-157. 

Οι μελέτες για τραυματισμούς τενόντων ή μυών από την άλλη πλευρά, ενδέχεται να επικεντρώνονται περισσότερο σε τοπικές επιδράσεις. Σε αυτή την περίπτωση, η ενδομυϊκή χορήγηση είναι μια άλλη επιλογή. Και για δερματικές μελέτες; Στα μοντέλα τρωκτικών που εξετάσαμε ήδη, οι ερευνητές εφάρμοσαν BPC-157 σε διάλυμα φυσιολογικού ορού απευθείας στο δέρμα. 

Πώς υπολογίζουν οι ερευνητές τα πρωτόκολλα δοσολογίας για το BPC-157;

Προσεκτικά — και με πολλή εξειδικευμένη εποπτεία. Ωστόσο, οποιαδήποτε ερευνητική ομάδα βρίσκεται στη μέση του σχεδιασμού ενός νέου BPC-157 μπορεί να μάθει πολλά από τα χρόνια των υπαρχουσών μελετών. Αυτό δεν αποτελεί καθοδήγηση σχεδιασμού μελετών ούτε ιατρική συμβουλή, να σημειωθεί. Απλώς πληροφορίες για να ικανοποιήσετε την περιέργειά σας. 

Οι μελέτες σε τρωκτικά υπολογίζουν τη δοσολογία ανά βάρος, και το BPC-157 έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό σε μικρά ζώα σε δόσεις μεταξύ 10 mcg/kg και 50 mcg/kg. (Οι ερευνητές προσθέτουν μερικές φορές BPC-157 στο πόσιμο νερό των τρωκτικών για ευκολότερη χορήγηση, και σε αυτή την περίπτωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρώς υψηλότερη δόση για τη δημιουργία ενός φραγμού ’περιριθωρίου λάθους“.)

Οι ερευνητές του βιοχάκινγκ μεταφράζουν αυτές τις δόσεις, συχνά (με βάση ανέκδοτες αναφορές) σε:

  • 250 έως 500 mcg BPC-157 ημερησίως για συστηmική ή μυοσκελετική έρευνα, μερικές φορές διαιρείται σε δύο δόσεις για πιο σταθερά επίπεδα στο σώμα. 
  • Για από στόματος πρωτόκολλα που μελετούν την επούλωση του εντέρου, 250 έως 350 mcg την ημέρα. 
  • Τοπικά ενεσιμες δόσεις 500 mg για έρευνα αποκατάστασης οξέων και εντοπισμένων τενόντων, αρθρώσεων και μυών. 
  • Όπως πάντα, οι ερευνητές ακολουθούν την αρχή να ξεκινούν με μια χαμηλή αρχική δόση BPC-157 που τους επιτρέπει να δουν πώς αντιδρά το μοντέλο και πώς ανέχεται το πεπτίδιο, πριν προχωρήσουν στην πλήρη δόση-στόχο.

Στους κύκλους του βιοχακινγκ συζητιούνται επίσης ανεπίσημα κύκλοι που διαρκούν από έναν μήνα έως έξι εβδομάδες — ένα χρονοδιάγραμμα που γενικά αντιστοιχεί στους χρόνους επούλωσης των μαλακών μορίων. Τα σχέδια μελετών που αφορούν χρόνια νοσήματα τείνουν να διαρκούν περισσότερο. 

Συχνές Ερωτήσειςs

Λειτουργεί το BPC-157 αμέσως;

Το BPC-157 στέλνει σήματα στους φλεγμονώδους μηχανισμούς και στα κύτταρα αμέσως, και η ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων μπορεί επίσης να παρατηρηθεί αρκετά γρήγορα — εντός 24 έως 72 ωρών. Αν και έχει αποκαλεστεί “πεπτίδιο του Γούλβεριν”, ωστόσο, το BPC-157 δεν κλείνει κυριολεκτικά τις πληγές καθώς το παρακολουθείτε. Τα ορατά αποτελέσματά του γίνονται εμφανή σε ημέρες ή εβδομάδες, όχι μέσα σε λεπτά. (Απογοητευμένοι; Μην είστε. Εξακολουθεί να είναι ένα εκπληκτικά ισχυρό θεραπευτικό σήμα!)

Ποιος είναι ο χρόνος ημιζωής του BPC-157;

Περίπου τέσσερις έως έξι ώρες. Τα αποτελέσματά του διαρκούν περισσότερο από αυτό. Οι αυξητικοί παράγοντες και τα νέα αιμοφόρα αγγεία συνεχίζουν να εργάζονται σκληρά για την επιδιορθώσεις των κυττάρων πολύ αφότου η BPC-157 απομακρυνθεί από το σώμα.

Είναι το BPC-157 καλό για την καρδιά σας;

Οι ερευνητές έχουν πράγματι εξετάσει τα καρδιοπροστατευτικά οφέλη του BPC-157 και μελέτες σε ζώα δείχνουν μείωση της βλάβης μετά από καρδιακές προσβολές, βελτιωμένη παροχή οξυγόνου στον καρδιακό ιστό, λιγότερη φλεγμονή και μικρότερο οξειδωτικό στρες. 

Επιστημονικές Παραπομπές και Πηγές

  1. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12396989/less[↩]
  2. https://www.benthamdirect.com/content/journals/cpd/10.2174/138161211796196954[↩]
  3. https://www.jstage.jst.go.jp/article/jphs/108/1/108_FP0072161/_article/-char/ja/[↩]
  4. https://www.benthamdirect.com/content/journals/cpd/10.2174/1381612824666180712110447[↩][↩]
  5. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1016/S0736-0266(03)00110-4[↩]
  6. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/jor.21107[↩]
  7. https://link.springer.com/article/10.1007/s00595-007-3706-2[↩]
  8. https://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/15563316251355551[↩]
  9. https://www.frontiersin.org/journals/pharmacology/articles/10.3389/fphar.2021.627533/full[↩]
  10. https://faseb.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1096/fasebj.2022.36.S1.R5345[↩]
  11. https://www.benthamdirect.com/content/journals/cn/10.2174/1570159X13666160502153022[↩]
  12. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S002432052200772X[↩]
  13. https://www.mdpi.com/2227-9059/10/11/2696[↩]