Το καλάθι είναι άδειο 
Πολλοί άνθρωποι είναι περίεργοι για τη διαφορά μεταξύ πεπτιδίων και τεστοστερόνης όσον αφορά την ανάπτυξη των μυών, και οι δύο αυτοί παράγοντες λειτουργούν πολύ διαφορετικά. Η συμπλήρωση τεστοστερόνης παρέχει μια ορμόνη από το εξωτερικό του σώματος.
Τα πεπτίδια αυξητικής ορμόνης (GH) ωθούν το ίδιο σας το σύστημα να απελευθερώσει περισσότερη από τη δική του φυσική GH. Σε αυτό το άρθρο, συγκρίνουμε τον μηχανισμό, τα στοιχεία και το ερευνητικό πλαίσιο για τα πεπτίδια έναντι της τεστοστερόνης.
Πio είναι η βασική διαφορά μεταξύ πεπτιδίων και τεστοστερόνης;
Αφαιρέστε τις ταμπέλες και το ζήτημα συνοψίζεται σε ένα ερώτημα: Η ένωση αντικαθιστά μια ορμόνη ή πυροδοτεί τον οργανισμό ώστε να παράγει περισσότερη από μόνος του;
Η τεστοστερόνη είναι εξωγενής, πράγμα που σημαίνει ότι τη χορηγείτε και στη συνέχεια προσκολλάται στους υποδοχείς ορμονών [1] στον μυϊκό ιστό, το οποίο διεγείρει τη σύνθεση πρωτεϊνών μαζί με καλύτερη κατακράτηση αζώτου. Το πρόβλημα με αυτή την προσέγγιση είναι η ανάδραση. Όταν υπάρχει εξogenής τεστοστερόνη, το σώμα [2] ανιχνεύει τα αυξημένα επίπεδα και μειώνει τη δική του παραγωγή. [3Στις περισσότερες χώρες, η τεστοστερόνη απαιτεί ιατρική συνταγή και στις Ηνωμένες Πολιτείες αποτελεί ελεγχόμενη ουσιά της Κατηγορίας III4].
Τα πεπτίδια εκκριταγωγός αυξητικής ορμόνης ακολουθούν την αντίθετη πορεία. Ενώσεις όπως η CJC-1295, η ιπαμορελίνη και η GHRP-6 ενεργοποιούν την υπόφυση ώστε να απελευθερώσει μεγαλύτερη ποσότητα της δικής σας GH και, στη συνέχεια, του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα 1 (IGF-1). Αυτά τα πεπτίδια δεν συνδέονται καθόλου με τον υποδοχέα ορμονών. Επίσης, τείνουν να διατηρούν ανέπαφη τη φυσική παραγωγή αντί να την καταστέλλουν. Από νομική άποψη, τέτοια πεπτίδια είναι ερευνητικές ουσίες στις περισσότερες δικαιοδοσίες και παραμένουν απαγορευμένες στα αθλήματα που υπόκεινται σε ελέγχους. Η κύρια διαφορά μεταξύ των δύο, η αντικόσταση μιας ορμόνης έναντι της διέγερσής της, αποτελεί τη βάση σχεδόν κάθε άλλης αντίθεσης σε αυτό το άρθρο.
Πώς λειτουργεί το καθένα: Σύγκριση μηχανισμών
Τεστοστερόνη: η οδός του υποδοχέα ανδρογόνων
Η τεστοστερόνη εισέρχεται στο μυϊκό κύτταρο και προσδένεται στον υποδοχέα ανδρογόνων μέσα στον πυρήνα του κυττάρου. Αυτός ο υποδοχέας διεγείρει τη μεταγραφή των γονιδίων, αυξάνοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών, βελτιώνοντας την κατακράτηση αζώτου και βοηθώντας στην ενεργοποίηση των αδρανών δορυφορικών κυττάρων που σχετίζονται με την αποκατάσταση και την ανάπτυξη των μυϊκών ινών. Ένα μέρος της κυκλοφορούσας τεστοστερόνης μετατρέπεται επίσης σε οιστραδιόλη [5], και ότι η οιστραδιόλη τείνει να υποστηρίζει την ανάρρωση παρά να λειτουργεί εναντίον της. Ωστόσο, υπάρχει ένα τίμημα. Καθώς τα επίπεδα των ανδρογόνων σας αυξάνονται, η ωχρινοτρόpokός ορμόνη και η ωοθυλακιοτρόpokός ορμόνη πέφτουν, και η δική σας παραγωγή τεστοστερόνης σταματά για όσο διάστημα συνεχίζεται η χορήγηση.
Πεπτίδια εκκριταγωγού της αυξητικής ορμόνης: ο άξονας GH/IGF-1
Η πλευρά του πεπτιδίου λειτουργεί διαφορετικά. CJC-1295 με DAC , Ιπαμορελίνη και η GHRP-6 δρουν στην υπόφυση και όχι στα μυϊκά κύτταρα. Προκαλούν μια ώθηση GH, η οποία ωθεί το ήπαρ να απελευθερώσει IGF-16], και ο IGF-1 στη συνέχεια συνδέεται με τον υποδοχέα του στον μυ για να ξεκινήσει τη σύνθεση πρωτεϊνών [7]. Αυτό το πρώτο βήμα διαθέτει ισχυρά ανθρώπινα δεδομένα από έρευνα. Σε υγιείς ενήλικες, μια εφάπαξ δόση CJC-1295 αύξησε τα επίπεδα αυξητικής ορμόνης για περίπου 6 ημέρες και τα επίπεδα IGF-1 για 9 έως 11 ημέρες [8Η ιπαμορελίνη είναι γνωστή για την εκλεκτικότητά της, πράγμα που σημαίνει ότι απελευθερώνει αυξητική ορμόνη χωρίς τη συνοδός αύξηση της κορτιζόλης ή της προλακτίνης που παρατηρείται σε παλαιότερα πεπτίδια9Δ δεδομένου ότι αυτή η διαδικασία δεν εμπλέκεται με τον υποδοχέα των ανδρογόνων, τόσο τα πεπτίδια όσο και η τεστοστερόνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο ίδιο άτομο.
Ανάλογα IGF-1 (PEG-MGF): η άμεση οδός του IGF-1
PEG MGF δeιτουργεί πιο κάτω στη διαδικασία. Αντί να περιμένει έναν παλμό αυξητικής ορμόνης, το PEG-MGF δρα στους υποδοχείς IGF-1 των μυών πιο άμεσα. Με αυτή την ένωση, μας ενδιαφέρει περισσότερο η ενεργοποίηση των αδρανών δορυφορικών κυττάρων μετά από μυϊκή βλάβη, αντιπροσωπεύοντας την πρώιμη φάση πολλαπλασιασμού που προηγείται της μυϊκής αποκατάστασης10Ωστόσο, τα περισσότερα από τα στοιχεία γι' αυτό είναι προκλινικά ή in vitro (όχι σε ζώα ή ανθρώπους), και τουλάχιστον μία ανεξάρτητη ομάδα δεν μπόρεσε να ενεργοποιήσει τα δορυφορικά κύτταρα, οπότε αυτό το ζήτημα απέχει πολύ από το να έχει λυθεί.
| Ερευνητική σημείωση. Η τεστοστερόνη και τα πεπτίδια GH δρουν σε εντελώς διαφορετικά συστήματα υποδοχέων. Στην έρευνα, συχνά μελετώνται ως συμπληρωματικές και όχι ως ανταγωνιστικές μεταβλητές. |
Σύγκριση ερευνητικών δεδομένων
Η χρήση τεστοστερόνης διαθέτει δεκαετίες κAινωνικών (clinical - should be κλινικών) δεδομένων σε ανθρώπους. Η σημαντικότερη μελέτη προήλθε από τον Bhasin και τους συνεργάτες του, η δοκιμή των οποίων χορήγησε σε υγιείς άντρες 600 mg ενανθικής τεστοστερόνης εβδομαδιαίως και κατέγραψε κέρδη σε άπαχη μυϊκή μάζα και δύναμη, με και χωρίς προπόνηση. Μια μεταγενέστερη μελέτη καθιέρωσε ένα μοτίβο δόσης-απόκρισης με βάση τις αυξανόμενες δόσεις. [11Η τεστοστερόνη έχει λάβει την έγκριση του FDA για τον υπογοναδτισμό, επομένως το ιστορικό ασφάλειας και αποτελεσματικότητάς της είναι ασυνήθιστα καλά μελετημένο για μια ένωση σχετική με τους μυς. Τα αρνητικά είναι εξίσου καλά τεκμηριωμένα: 1) καταστολή του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-όρχεων (HPTA), η οποία διακόπτει τη φυσική παραγωγή ορμονών του σώματός σας, 2) αύξηση του αιματοκριτή και 3) ανδρογόνες επιδράσεις12].
Η πλευρά των πεπτιδίων έχει λιγότερα ερευνητικά δεδομένα σε ανθρώπους και τα άμεσα δεδομένα απόδοσης είναι περιορισμένα σε σύγκριση με την τεστοστερόνη. Υπάρχουν πάντως σταθερά σημεία αναφοράς. Η σερμορελίνη και η τεσαμορελίνη βασίζονται και οι δύο στην ορμόνη απελευθέρωσης αυξητικής ορμόνης (GHRH) και διαθέτουν έγκριση από το FDA, ενώ η τεσαμορελίνη διαθέτει δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που δείχνουν μείωση περίπου 15 τοις εκατό στο σπλαχνικό λίπος σε σύγκριση με το εικonικό φάρμακο, παράλληλα με υψηλότερα επίπεδα IGF-1 [13].
Οι αναφερόμενες παρενέργειες είναι πιο ήπιες, χωρίς επιδράσεις ανδρικών ορμονών και χωρίς διακοπή της φυσικής παραγωγής ορμονών. Στην πράξη, η τεστοστερόνη είναι η καλύτερα κατανοητή ένωση, ενώ τα πεπτίδια GH είναι τα πιο εύκολα στην απόκτησή τους για χρήση. Εάν ζυγίζετε τα πεπτίδια έναντι της τεστοστερόνης για την αύξηση της μυϊκής μάζας, η διαφορά στα στοιχεία και στους κινδύνους είναι το πραγματικό σημείο απόφασης, και όχι η ακατέργαστη ισχύς.
Βασικές διαφορές με μια ματιά
Ακολουθεί η σύγκριση σε μία προβολή. Κάθε γραμμή αποτελεί έναν παράγοντα που οι ερευνητές τείνουν να συνυπολογίζουν, με τις δύο κατηγορίες δίπλα-δίπλα.
| Παράγοντας | Τεστοστερόνη | πεπτίδια εκκριταγωγός της αυξητικής ορμόνης |
|---|---|---|
| Μηχανισμός | Υποδοχέας ανδρογόνων | Άξονας GH / IGF-1 |
| Τύπος ορμόνης | Εξωγόνη (υποκατάσταση) | Ενδογενής διέγερση |
| Καταστολή του άξονα Υποθαλάμου-Υπόφυσης-Γονάδων | Ναι | Όχι |
| Ανθρώπινη απόδειξη | Εκτεταμένος | Περιορισμένη, αναπτυσσόμενη |
| Έγκριση FDA | Ναι (υπογοναδισμός) | Όχι (χρήση για απόδοση) |
| Νομικό καθεστώς (ΗΠΑ) | Ελεγχόμενη ουσία Πίνακα III | Ερευνητική ένωση |
| Κατάσταση WADA | Απαγορεύεται | Απαγορεύεται |
| Προφίλ παρενεργειών | Καλά χαρακτηρισμένος | Λιγότερο καθιερωμένος |
| Ανδρογονογενείς επιδράσεις | Ναι | Όχι |
Πιο Σχετικό για την Ανάπτυξη των Μυών;
Δεν υπάρχει καθολικός νικητής εδώ, παρά μόνο μια απάντηση που εξαρτάται από το τι προσπαθείς να πετύχεις.
Εάν ο στόχος σας είναι η μυϊκή υπερτροφία που προκαλείται από ανδρογόνα, η τεστοστερόνη είναι η βασική ένωση αναφοράς και τίποτα άλλο δεν διαθέτει τόσα πολλά επιστημονικά δεδομένα σε ανθρώπους. Εάν η εστίασή σας είναι στην διέγερση της αυξητικής ορμόνης, την έναρξη της αποκατάστασης ή την οδό του IGF-1, τα πεπτίδια που δρουν ως εκκριταγωγά της αυξητικής ορμόνης (GH secretagogues) είναι τα φυσικά εργαλεία. Επιπλέον, το ερευνητικό τους καθεστώς είναι πιο προσιτό, δεδομένου ότι δεν αποτελούν ελεγχόμενες ουσίες στις περισσότερες περιοχές. Για την ανασύνθεση του σώματος, όπου η μυϊκή μάζα και το λίπος έχουν σημασία ταυτόχρονα, τα πεπτίδια GH προσφέρουν έναν δεύτερο μηχανισμό: η αυξητική ορμόνη προκαλεί επίσης λιπόλυση, δηλαδή την απελευθέρωση του αποθηκευμένου λίπους14, 15Για εργασία συνδυασμού, τα 2 συμπεριφέρονται ανεξάρτητα από σχεδιασμό, λειτουργώντας μέσω εντελώς ξεχωριστών διαδρομών. Με άλλα λόγια, το ερώτημα σπάνια είναι ποιο είναι πιο δυνατό, αλλά ποια διαδρομή χρησιμοποιούν οι στόχοι σας.
Ειδοποίηση ασφάλειας και κανονιστική συμμόρφωση
Η τεστοστερόνη είναι ελεγχόμενη ουσία και η κατοχή της χωρίς συνταγή είναι παράνομη στις περισσότερες χώρες. Τα πεπτίδια GH είναι ερευνητικές ενώσεις: νόμιμα για αγορά για εργαστηριακή χρήση, αλλά όχι για προσωπική βελτίωση της απόδοσης. Τόσο η τεστοστερόνη όσο και οι ουσίες που προάγουν την έκκριση GH περιλαμβάνονται στην Απαγορευμένη Λίστα του WADA, επομένως καμία από τις δύο δεν επιτρέπεται σε αθλήματα που υπόκεινται σε ελέγχους [16]. Κανένα από τα δύο δεν ανήκει εκτός ενός εγκεκριμένου ιατρικού ή ερευνητικού πλαισίου.
Συμπέρασμα
Η σύντομη εκδοχή: η τεστοστερόνη και τα πεπτίδια δεν είναι δύο δρόμοι προς τον ίδιο προορισμό. Ακολουθούν εντελώς διαφορετικές οδούς. Η τεστοστερόνη διαθέτει ισχυρότερη ερευνητική τεκμηρίωση σε ανθρώπους, ενώ τα πεπτίδια αυξητικής ορμόνης (GH) προσφέρουν διέγερση του άξονα της GH χωρίς εμπλοκή των ανδρικών ορμονικών υποδοχέων και χωρίς καταστολή της φυσικής ορμόνης. Για τις ουσίες που καλύπτονται εδώ, περιηγηθείτε στο συλλογή πεπτιδίων bodybuilding, και για μια ευρύτερη έρευνα δείτε τη συγκέντρωσή μας του τα καλύτερα πεπτίδια για μυϊκή ανάπτυξη.
Συχνές Ερωτήσειςs
Είναι τα πεπτίδια καλύτερα από την τεστοστερόνη για την μυϊκή ανάπτυξη;
Το "καλύτερο" είναι λάθος ερώτηση, δεδομένου ότι τα δύο χρησιμοποιούνται για διαφορετικούς στόχους. Η τεστοστερόνη διαθέτει περισσότερα επιστημονικά δεδομένα σε ανθρώπους για άμεσο αναβολικό αποτέλεσμα. Τα πεπτίδια GH είναι ενεργά στον άξονα της αυξητικής ορμόνης και στις οδούς αποκατάστασης, χωρίς ανδρογόνη δράση. Επομένως, για εσάς, η σωστή επιλογή εξαρτάται από τον μηχανισμό που θέλετε να απομονώσετε.
Μπορούν τα πεπτίδια να χρησιμοποιηθούν παράλληλα με την τεστοστερόνη;
Ναι, και συχνά είναι. Δεδομένου ότι τα ουσίες που προκαλούν έκκριση αυξητικής ορμόνης (GH secretagogues) και η τεστοστερόνη δρουν μέσω διαφορετικών συστημάτων υποδοχέων, λειτουργούν ανεξάρτητα, και αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο ορισμένα πρωτόκολλα περιλαμβάνουν και τα δύο αντί για το ένα από τα δύο.
Αυξάνουν τα πεπτίδια τα επίπεδα τεστοστερόνης;
Οι εκκριταγωγοί της αυξητικής ορμόνης (GH), όπως το CJC-1295 και η ιπαμορελίνη, δρουν στον άξονα της αυξητικής ορμόνης και όχι στο ανδρογόνο σύστημα, επομένως δεν αυξάνουν άμεσα την τεστοστερόνη. Μια ξεχωριστή ομάδα πεπτιδίων, οι ενώσεις τύπου GnRH, μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδα της τεστοστερόνης, αλλά αυτές ανήκουν σε διαφορετική κατηγορία από τα πεπτίδια της GH που συζητούνται σε αυτό το άρθρο.
Είναι τα πεπτίδια ασφαλέστερα από την τεστοστερόνη για έρευνα;
Το προφίλ παρενεργειών των πεπτιδίων GH τείνει να είναι πιο ήπιο, χωρίς φυσική καταστολή των ορμονών και χωρίς ανδρογόνες επιδράσεις. Ωστόσο, το ιστορικό ανθρώπινης ασφάλειας για την τεστοστερόνη είναι πολύ πιο εδραιωμένο. Κάθε ένα έχει διαφορετικά προφίλ κινδύνου, και αυτός είναι ο πιο σημαντικός τρόπος για να το σκεφτεί κανείς.
Παραπομπές
[1] Υποδοχέας ανδρογόνων (Wikipedia) – https://en.wikipedia.org/wiki/Androgen_receptor
[2] Bhasin S, et al. The effects of supraphysiologic doses of testosterone on muscle size and strength in normal men (PubMed) – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8637535/
[3] Άξονας υποθαλάμου-υπόφυσης-γοναδών (Βικιπαίδεια) – https://en.wikipedia.org/wiki/Hypothalamic%E2%80%93pituitary%E2%80%93gonadal_axis
[4] Καταστολή της σπερματογένεσης από εξωγενή τεστοστερόνη (PubMed) – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33292112/
[5] Ενημερωτικό Δελτίο της DEA για τα ναρκωτικά: Στεροειδή, ελεγχόμενες ουσίες Πίνακα ΙΙΙ – https://www.dea.gov/sites/default/files/2020-06/Steroids-2020_0.pdf
[6] Αρωματάση (Wikipedia) – https://en.wikipedia.org/wiki/Aromatase
[7] Ινσουλινοειδής αυξητικός παράγοντας 1 (Wikipedia) – https://en.wikipedia.org/wiki/Insulin-like_growth_factor_1
[8] Μηχανισμοί ρύθμισης της υπερτροφίας και της ατροφίας των σκελετικών μυών με τη μεσολάβηση του IGF-1 (PMC) – https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7564605/
[9] Teichman S, et al. Παρατεταμένη διέγερση της έκκρισης GH και IGF-1 από την CJC-1295 σε υγιείς ενηλίκους (PubMed) – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16352683/
[10] Raun K, et al. Ipamorelin, the first selective growth hormone secretagogue (PubMed) – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/9849822/
[11] Ενεργοποίηση δορυφορικών (βλαστο)κυττάρων των μυών κατά τον τοπικό τραυματισμό και την αποκατάσταση των ιστών (PMC) – https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC1571137/
[12] Bhasin S, et al. Σχέσεις δόσης-απόκρισης τεστοστερόνης σε υγιείς νέους άνδρες (PubMed) – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/11701431/
[13] Καταστολή της σπερματογένεσης που προκαλείται από τη θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης (TRT) και τα αναβολικά-ανδρογόνα στεροειδή (PMC) – https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9243576/
[14] Τεσαμορελίνη στην λιποδυστροφία που σχετίζεται με τον HIV: μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών (PubMed) – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41545261/
[15] Οι επιδράσεις της αυξητικής ορμόνης στον λιπώδη ιστό: παλιές παρατηρήσεις, νέοι μηχανισμοί (PMC) – https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7180987/
[16] Απαγορευμένη Λίστα WADA – https://www.wada-ama.org/en/prohibited-list
